یا ربّ العالمین…

به حقِّ مادرِ وفاداری که دلش را در راه حسین(ع) تقدیم کرد،

به حق اشک‌های ساکتِ ام‌البنین(س)،

به حق صبر بی‌پایانش،

دل ما را از غم‌ها رها کن،

عاقبتمان را ختم به خیر بگردان،

گناهانمان را بیامرز،

حاجات دل‌مان را که جز تو کسی نمی‌داند برآورده کن،

و ما را از راه و یاد اهل‌بیت جدا مکن.

خدایا…

به حرمتِ مادری که چهار جوانش را فدای ولایت کرد،

درهای رحمتت را به روی ما بگشا،

و دل ما را از نور محبت اهل‌بیت(ع) سرشار کن.

اللهم صلّ علی محمد و آل محمد

و اجعلنا من خُدّامهم أبداً یا ربّ العالمین…

ای مادری که ریشه‌ات در غیرت است،

دلِ تو چون کوهی استوار در ظلمت طوفان‌ها…

چونان درختی سترگ در برابر باد دشمنان،

اما مادرِ حسین و عباس و یاران،

چونان شمشیری زهرآگین بر گلویت نشاندند،

و قامتت به غم نازک شکستی،

بی که هیچ قصوری جز عشق و ایثار داشته باشی.

ای امّ‌البنین!

غمِ فرزندانت، سنگین‌ترین بار عاشورا بود بر دوش تو،

و ندبه و سوگِ بی‌پایانت، تاریخ را به گریه واداشت.

اما اشک تو، گواهی ست بر عشقِ بی‌انتها،

و دردت، شعله‌ای شد در دل عاشقان ولایت.

ای مادرِ مظلوم،

خون فرزندانت نپوسید؛

عطر فداکاری‌ات، جاوید ماند…

آهی که ز دل تو برخاست

شد فریاد عدالت،

شد پیامِ ایثار برای آیندگان.

و امروز، در خاموشی شب،

نامت سبکبالی می‌کند دل‌های خسته را،

و یاد تو، چراغی‌ست برای مسیر عدالت —

برای هر دلِ دردمند و هر گمشده در ظلمت.

ای امّ‌البنین!

بگذار اشک ما گواه باشد،

و فریاد ما زنده‌کننده‌ی راه عشق و آزادگی.