يا صاحب الزمان، يا من ننتظرك بفارغ الصبر،

قلوبنا مليئة بالحبّ والأمل في لقائك،

يا من تحمل عبء الدنيا وهمومها،

كن لنا يا مولانا عوناً ونصيراً،

نشتاق لظهورك الذي يملأ الأرض عدلاً وسلاماً،

فلا تترك قلوبنا في الضياع والحرمان،

يا نور الأمل في عتمة الليالي،

عجل فرجك وأجب دعاءنا.

أيها المنتظر، مهما طال الزمان، أنت في القلوب. كيف لنا أن ننسى نورك وقد تجسدت في قلوبنا؟

صاحب الزمان، يا نور الهدى، أين أنت؟ قلوبنا تذوب شوقًا لظهورك، وانتظارك شرف لنا.

از پیامبر اکرم (ص) نقل شده است که فرمودند:
«الرضا منی و انا من الرضا»
(رضا از من است و من از رضا هستم.)

ای امام مهربان،

تو که نامت جاری است در دل‌های تشنه‌ی ما،

و دستت گشوده است به سوی عاشقان و دردمندان،

در پناه نور حضورت آرام می‌گیریم،

و با هر ذکر نامت، دل‌هایمان روشن می‌شود.

ای رضا،

امید و پناه دل‌های شکسته،

شفاعتت را بر ما ارزانی کن،

تا در این مسیر پر تلاطم دنیا،

راهت را گم نکنیم و به تو پناه ببریم.

ای آقا،

با یاد تو قلب‌ها سبک می‌شوند،

و دل‌های خسته آرام می‌گیرند،

باشد که در سایه کرامتت،

همیشه زنده بماند عشق و ایمان.